WDZIĘCZNOŚĆ ZA SWOBODY

Zwrot ten — spowodowany nie tylko wdzięcznością za uzyskane przez Galicję swobody autonomiczne, ale także nadziejami na korzystne dla sprawy polskiej następstwa spodziewanej konfrontacji austriac­ko-rosyjskiej — znalazł najdobitniejszy wyraz w treści głośnego adresu Sejmu Krajowego z 10 XII 1866 r., kończącego się słowami: „Przy Tobie, Naj­jaśniejszy Panie, stoimy i stać chcemy” — słowami poprzedzonymi bardzo wymownym wyznaniem wiary, iż „Austria będzie w wewnętrznym swym ustroju najmocniejszym poszanowaniem wolności, a na zewnątrz tarczą cywilizacji Zachodu, praw narodowości, ludzkości i sprawiedliwości”.Nie była to więc lojalność bezwarunkowa, lecz oparta na poważnej rachubie politycznej.Należy przy tym podkreślić, że sympatie polityków galicyjskich, a przede wszystkim konserwatystów krakowskich, kierowały się nie tyle w stronę państwa austriackiego, ile dynastii habsburskiej, którą chciano uczynić łącz­nikiem skonfederowanych równouprawnionych narodów (historycznych) za­mieszkujących państwo naddunajskie.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witajcie! Na co dzień pracuje w dziale kadr w dużej międzynarodowej firmie. W świecie biznesu jestem na co dzień, dlatego też postał ten blog, aby dzielić się z Wami moją opinią i spostrzeżeniami. Jeśli z jakimś artykułem na blogu się nie zgadzasz, lub chcesz podyskutować to będzie mi miło jeśli zostawisz komentarz, albo odezwiesz się w formularzu kontaktowym!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.