PROGRAM CAŁEGO OBOZU

W „Przeglądzie Powszechnym”, którego nominalnym właścicielem był Hipolit’Stupnicki, główną rolę odgrywał J. Dzierzkowski, co powodowało, że pismo odznaczało się bojowością i radykalizmem politycznym. W tej sytuacji wpływ umiarkowanych demokratów spod znaku Smolki i Ziemiałkowski ego natrafiał na sprzeciw autora „Salonu i ulicy”, który podporządkował sobie nie tylko Stupnickiego, ale i młodych dziennikarzy: H. Rewakowicza, W. Rapackiego, E. Błotnickiego. Również skromny program pracy organicznej, adresowany głównie do drobnomieszczaństwa, nie odpowiadał ambitnym planom Ziemiałkowskiego, Abancourta, Heferaa, którzy myśleli o nowo­cześniejszym programie społecznym dla szlachty, bogatego mieszczaństwa i inteligencji. Program „Dziennika Polskiego”, wychodzącego w latach 1861—1862, był ambitniejszy niż „Przeglądu Powszechnego” — miał być przecież programem całego obozu narodowego — ale nie tak nowoczesny, jak późniejszy nieco program pozytywistów warszawskich.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witajcie! Na co dzień pracuje w dziale kadr w dużej międzynarodowej firmie. W świecie biznesu jestem na co dzień, dlatego też postał ten blog, aby dzielić się z Wami moją opinią i spostrzeżeniami. Jeśli z jakimś artykułem na blogu się nie zgadzasz, lub chcesz podyskutować to będzie mi miło jeśli zostawisz komentarz, albo odezwiesz się w formularzu kontaktowym!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.