LITERATURA MIĘDZYWOJENNA

Literatura międzywojenna również koncentrowała się głównie na stronie militarno-strategicznej, a niezależnie od tego miała rozmaitą wartość nau­kową, nieraz tylko wspomnieniową lub popularnonaukową czy beletrystycz­ną. Tworzyli ją najczęściej sami uczestnicy walk.W historiografii Polski Ludowej „ruski listopad” stał się swoistym „ta­bu”, dotykanym zaledwie, i to tendencyjnie, w nielicznych szerszych opraco­waniach. Z większą swobodą podchodzili do tegoż tematu historycy emig­racyjni, tak polscy, jak ukraińscy. Również i im niełatwo było pisać obiek­tywnie o sprawach, które do dziś stanowią temat drażliwy w stosunkach polsko-ukraińskich. Nasi pobratymcy zza Sanu dążyli do niezależności pańs­twowej, a zajęcie Lwowa uważali za jej warunek, chociaż mieszkało ich tam zaledwie kilkanaście procent. Polacy natomiast pragnęli powrotu do daw­nych struktur i włączenia do odradzającej się Rzeczypospolitej miasta, o któ­rego polskości świadczyła, jak mówili, historia oraz „każdy kamień i każdy dom”. Nie pora na rozstrzygnięcia, kto zawinił, po czyjej stronie było więcej cierpienia.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witajcie! Na co dzień pracuje w dziale kadr w dużej międzynarodowej firmie. W świecie biznesu jestem na co dzień, dlatego też postał ten blog, aby dzielić się z Wami moją opinią i spostrzeżeniami. Jeśli z jakimś artykułem na blogu się nie zgadzasz, lub chcesz podyskutować to będzie mi miło jeśli zostawisz komentarz, albo odezwiesz się w formularzu kontaktowym!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.