INNE MIEJSCE SPOTKAŃ

Innym miejscem spotkań lwowskiej młodzieży rzemieślniczej i akademickiej w latach 1861—1862 było mieszkanie F. Zie- miałkowskiego. Hasła organiczne „Dziennika Polskiego” znalazły oddźwięk wśród młodzieży, która zaczęła zakładać własne stowarzyszenia. Umiarkowa­ni demokraci, tacy jak Ziemiałkowski, Smolka, Hefem widzieli w tym także sposób na odsunięcie młodzieży od polityki i bardziej radykalnych demo­kratów: Dobrzańskiego, Gromana. Mimo ożywienia politycznego i narodowego, widocznego w miastach w latach 1861—1863, i dużej aktywności demokratów, nie doszło do utworzenia na terenie Galicji silnej organizacji konspiracyjnej „czerwo­nych”. Wprawdzie w lecie 1862 r. powołano Radę Naczelną Galicyjską oraz Ławy Główne w Krakowie i Lwowie, a także Komitet Rewolucyjny Mierosławczyków, ale były to organizacje liczebnie słabe, bez funduszów i znaczenia, opierające się na młodzieży akademickiej i rzemieślniczej dwóch miast. Komitet Miejski (Z. Rodakowski, F. Bałutowski, K. Armatys) i Komitet Bratniej Pomocy (J. Dobrzański, H. Schmitt, K. Ujejski), które powstały we Lwowie później, próbowały, bez większego powodzenia, roz­szerzyć swoje wpływy na prowincję.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witajcie! Na co dzień pracuje w dziale kadr w dużej międzynarodowej firmie. W świecie biznesu jestem na co dzień, dlatego też postał ten blog, aby dzielić się z Wami moją opinią i spostrzeżeniami. Jeśli z jakimś artykułem na blogu się nie zgadzasz, lub chcesz podyskutować to będzie mi miło jeśli zostawisz komentarz, albo odezwiesz się w formularzu kontaktowym!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.