GŁÓWNY WARUNEK

Nie pomógł tu nawet fakt, iż przywódcy galicyjskiej endencji bardziej przy wysuwaniu kandydatów na posłów stawiali na tzw. nośność nazwiska kandydata wśród wyborców niż na przestrzeganie przez nich założeń doktrynalnych ruchu. Głównym warunkiem akceptacji obecności danej osoby w obozie narodowodemokratycznym pozostawała właściwie aż do I wojny światowej tzw. bliskość ideowa, przejawiająca się w uznaniu za nadrzędny w działaniu polski interes narodowy. W bardzo szerokim rozumieniu tego pojęcia. To właśnie szerokie rozumienie sprawiało, że w Galiq’i endecja nie uczyniła z antysemityzmu, w przeciwieństwie do zaboru rosyjskiego, sztandarowego hasła. Nawet lwowskie „Słowo Polskie” było bardzo pragmatyczne w tej kwestii. Programowo co prawda Narodowa Demokraqa kwestionowała możliwość asymilacji Żydów, ale w Galicji nie wykluczano jej. Wprowadzenie w 1907 r. zasady powszechnego głosowania do parlamentu wiedeńskiego spowodowało, że endecy musieli liczyć się z gło­sami żydowskimi w samym Lwowie i w Galicji Wschodniej.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witajcie! Na co dzień pracuje w dziale kadr w dużej międzynarodowej firmie. W świecie biznesu jestem na co dzień, dlatego też postał ten blog, aby dzielić się z Wami moją opinią i spostrzeżeniami. Jeśli z jakimś artykułem na blogu się nie zgadzasz, lub chcesz podyskutować to będzie mi miło jeśli zostawisz komentarz, albo odezwiesz się w formularzu kontaktowym!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.